Image default
Gaming Reviews

Review – Until None Remain: Battle Royale

Ένα ακόμη παιχνίδι στην λίστα των deathmatch παιχνιδιών


Μετά την άνοδο των παιχνιδιών επιβίωσης και looting έχουμε δει πολλές εταιρίες να κάνουν προσπάθειες να μπούνε και εκείνες στο παιχνίδι με τα λιοντάρια. Εδώ μπαίνει το Until None Remain, ένα παιχνίδι που μάλλον θα παραμείνει άγνωστο για πάντα…

Το Until None Remain: Battle Royale είναι ένα παιχνίδι multiplayer deathmatch το οποίο λαμβάνει χώρα σε ένα μελλοντικό κόσμο που θυμίζει λίγο post apocalyptic φάση, με τον χαρακτήρα να είναι ένα ρομπότ, και πρέπει με αυτό το ρομπότ μέσω όπλωνστρατηγικήςhoverbike και armor να καταρρίψει όλους τους άλλους παίκτες ώστε ‘να μην μείνει κανείς’.

 

 

 Πρώτη ματιά
Μπαίνοντας στο παιχνίδι πολλοί αντικρίζουν την οθόνη/πλαίσιο διαχείρισης παιχνιδιού στο οποίο μπορείς να μπεις σε αγώνα, να επιλέξεις χάρτη σέρβερ και γλώσσα. Εγώ από την άλλη αν και φαινόταν αυτό το πλαίσιο, το κατέκλυε ένα flickering στα χρώματα, που είχα να δω από τότε που έβαλα παιχνίδι 15ετίας σε ολοκαίνουριο pc, και ένα βροντό βουητό που είναι σαν να έχεις ένα ερκοντίσιον δίπλα στο αυτί σου, αλλά τόσο δυνατό που σε ξεκουφαίνει. Πέρα από αυτή την περίεργη εμπειρία στο μενού, το tutorial που ξεκινάει απ’ευθείας πίσω από το μενού ήταν πολύ καλό και λεπτομερειακό. Ενθουσιάστηκα από τα φουτουριστικά γραφικά στο interior τα οποία θυμίζουν quake 4 αλλά με έντονα, χαρούμενα χρώματα. Όπλα υπήρχαν αρκετά για δοκιμή(8 primary, 8 secondary), υπήρχε armor και χειροβομβίδες πολλές και διάφορες. Γενικότερα το tutorial μου άφησε ένα ενδιαφέρον να παίξω το κυρίως μέρος του παιχνιδιού.

 

Το matchmaking
Αν και ορεξάτος να δω τι έχει, η εμπειρία μου στο matchmaking ήταν δυστυχώς κακή. Δυσαρεστήθηκα αρχικά με την απώλεια σέρβερ στην Ευρώπη και Ασία, που μου έδωσαν μια αίσθηση αποστασιοποίησης από τους developers. Μπαίνοντας στο lobby, είδα μια οθόνη η οποία έδειχνε: “1 contestant”, προφανώς έδειχνε ότι ήμουν μόνος μου. Το lobby κατά τα άλλα ήταν σαν ένα παρατημένο, κλειστό, post apocalyptic κυλικείο. Ο χώρος ήταν ανοιχτός αλλά δημιουργούσε κλειστοφοβία με την έλλειψη παραθύρων, και η απώλεια παικτών σε σχέση με τα λιγοστά τραπεζάκια στον μεγάλο χώρο δημιουργούν μια παράξενη μοναξιά. Μια φορά βρήκα άτομο που μιλούσε, όμως και αυτό με εγκατέλειψε κάνοντας την αίσθηση μοναξιάς χειρότερη.

Tα γραφικά
Με μερικά σκαμπανεβάσματα στα animations, τα γραφικά ήταν γενικά ωραία. Ο χαρακτήρας ρομπότ ωραία σχεδιασμένος (θυμίζει λίγο iron man), Τα interiors είχανε έντονο άσπρο και αρκετή αντίθεση αφήνοντας μία ωραία αίσθηση αν και πάλι όπως και στο lobby η έλλειψη παραθύρων ήταν αισθητή. Τα exterior ήταν μέτρια προς καλά. Το χώμα εμένα μου φάνηκε να κοκκινίζει λίγο, αλλά τα κτήρια τριγύρω είχαν ωραία, “ανιαρά” χρώματα τα οποία έκαναν τον κόσμο να φαίνεται post apocalyptic όσο δεν πάει. Όσον αφορά το όχημα, ήταν παράξενο. Δεν μπορώ να το περιγράψω. Ίσως οι γωνίες ήταν παράξενες, ίσως το γενικό concept του hoverbike να μην μου έκατσε καλά όμως δεν μου άρεσε.

 

Το gameplay
Αφού μπήκα στο match και lootαρα κάποια όπλα από κάτι άκυρα τραπέζια, νόμιζα πως ήμουν μόνος μου και ότι ούτως η άλλως θα νικήσω. Όμως είδα στο kill screen άτομα να φαγώνονται! Ενθουσιάστηκα μέχρι που κατάλαβα πως ήταν bot. Συνέχισα να παίζω όμως μέχρι που πήρα το πρώτο μου kill. Συνηθισμένος από το P.U.B.G. λοιπόν, πήγα να lootάρω τον αντίπαλο, όμως αυτός έκανε ένα μαγικό και εξαφανίστηκε μυστηριωδώς. Κατάλαβα τότε, δεν έχει loot. Το layout του χάρτη του παιχνιδιού αν και παρόμοιο με το fortnite, έχει κάποιες διαφορές που δεν μου άρεσαν. Αρχικά, ο χάρτης ξεκινούσε με 10 άτομα, και ήταν αρκετά μικρός, πράγμα καλό για την διασκέδαση του παίκτη. Έχει 3 rounds, στα οποία ο χάρτης σμικρύνεται. Η σμίκρυνση αυτή είναι τραγικά μικρή(στα 2 τελευταία round) για ένα παιχνίδι με τόσους λίγους παίκτες, τόσο μικρή που τελείωσε ο 3ος γύρος και εγώ με 3 kills, δεν μπόρεσα να βρω 2 bot για να τα σκοτώσω και τελικά έχασα επειδή τελείωσε ο 3ος γύρος. Είναι παράλογο πιστεύω ένα παιχνίδι τύπου deathmatch να τελειώνει απρόβλεπτα χωρίς νικητή όταν τελειώνει ένα χρονικό διάστημα. Αν το flickering ήταν η αφορμή, τότε η λήξη αυτού του παιχνιδιού ήταν το knock out από το παιχνίδι στο ενδιαφέρον μου

Ανασκόπηση
Το παιχνίδι αν και είχε καλές ιδέες, γραφικά και όπλα, το έχασε στην εκτέλεση αφού ήταν απλοϊκό, είχε κάποια κακά features για τις προσδοκίες ενός deathmatch τίτλου, που ανταγωνίζεται παιχνίδια εύρους Fortnite και P.U.B.G. και η απώλεια παικτών δεν βοηθάει στην ανάπλασή του.

Related posts

Review – LEGO Harry Potter Collection

Άκης Μαύρος

Review – Forza Horizon 3

Άκης Μαύρος

Review – Project Cars: GOTY Edition

Νίκος Βλαδίκας

Leave a Comment

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Login

Do not have an account ? Register here
X

Register