Image default
Features Highlights Αφιερώματα

Τα παιχνίδια που αγαπήσαμε και μισήσαμε το 2016

Μια προσωπική ανασκόπηση για το 2016 από την συντακτική ομάδα του NewGame.gr.


Με αυτό το αρκετά μακροσκελές άρθρο δεν έχουμε σκοπό να δώσουμε κάποιο ειδικό βραβείο στους τίτλους του 2016, αυτό το έχουμε αναθέσει σε εσάς όπου πιστεύουμε ατράνταχτα ότι ο μοναδικός παράγοντας που θα πρέπει να δίνει βραβεία σε παιχνίδια, όπως π.χ. το βραβείο του “Game Of The Year”, είναι καθαρά και μόνο το κοινό και όχι τα μέσα. Απλά μέσα από το κείμενο ο κάθε συντάκτης του NewGame.gr ξεχωριστά και αντιπροσωπεύοντας αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό του θα αναφέρει ποιό τίτλο αγάπησε και από ποιόν απογοητεύτηκε μέσα στο 2016. 

akisΆκης Μαύρος

Το 2016 ήταν σίγουρα για εμένα μια από τις καλύτερες και πιο ποιοτικές gaming χρονιές. Καλύτερη ακόμη και από το μαγικό 2011 που μας πρόσφερε σπουδαίους τίτλους. Βέβαια αν κοιτάξω λίγο καλύτερα εκείνες τις κυκλοφορίες βλέπω ότι μερικές έχουν κυκλοφορήσει ως Remaster φέτος ενώ αρκετές σειρές από τότε έχουν αποκτήσει κάποιο sequel αυτή τη χρονιά. Αναφορικά να αναφέρω πως το 2011 κυκλοφόρησαν τίτλοι όπως οι Skyrim, Dark Souls, Uncharted 3: Η εξαπάτηση του Drake, Kirbys Return to Dreamland, Deus Ex: Human Revolution, Witcher 2 κτλ. Όπως βλέπετε όλες οι παραπάνω σειρές μας απασχόλησαν και φέτος είτε με κάποιο Remaster, είτε με κάποιο sequel είτε με κάποιο απλό DLC. Από τα τόσα παιχνίδια που με κράτησαν συντροφιά αυτούς τους 12 μήνες όμως ένα μόνο κατάφερε μέχρι και αυτή τη στιγμή να κρατήσει το ενδιαφέρον μου για αυτό αμείωτο.

Το 2016 αγάπησα το…

…Pokemon GO. Όσο το αγάπησα αυτό το παιχνίδι άλλα τόσο το μίσησα πολλές φορές. Ο λόγος που το μίσησα είναι φυσικά οι χάκερς που ζουν στην κυριολεξία ανάμεσα μας και καταστρέφουν την εμπειρία που θέλει να μας προσφέρει ο τίτλος της Niantic. Βασική υπαίτιος για αυτό είναι η ίδια η εταιρία ανάπτυξης του τίτλου η οποία έκανε για μεγάλο χρονικό διάστημα τα στραβά ματιά σε αυτό το φαινόμενο. Ευτυχώς τον τελευταίο μήνα και με τα δύο τελευταία updates τα πράγματα έχουν αλλάξει ριζικά και τα συνεχόμενα events και οι προσθήκες κρατούν τόσο το δικό μου όσο και το ενδιαφέρον των υπόλοιπων φίλων των Pokemon αμείωτο. Οι λόγοι που το λάτρεψα είναι πάρα πολλοί και ο πιο βασικός είναι η ευκαιρία που μου δόθηκε να γίνω ένας -σχεδόν- κανονικός εκπαιδευτής Pokemon.

Το 2016 μίσησα το…

…Dark Souls III: Ashes of Ariandel. Θα μπορούσα και πάλι εδώ να κάνω επικόλληση την παραπάνω παράγραφο για το Pokemon GO και να είμαι καλυμμένος. Δυστυχώς όμως το 2016 με απογοήτευσε και σε ορισμένους τίτλους που τους περίμενα για αρκετό καιρό. Tι να πρωτοθυμηθώ; Το Destiny: Rise OF Iron όπου η Bungie συνέχισε την γνωστή πολιτική της προσφέροντας μας στην ουσία ένα….τίποτα με μπόλικο καθόλου ή το απαράδεκτο Mafia III που μας φλόμωσαν στα εντυπωσιακά trailer και όταν έφτασε το παιχνίδι στα χέρια μου αναρωτιόμουν αν έπαιζα στο PlayStation 2 σύμφωνα με τον τεχνικό τομέα και το gameplay που έβλεπα; Ένας όμως με απογοήτευσε αρκετά γιατί αγαπώ πάρα πολύ αυτή την σειρά, λάτρεψα την πρωτότυπη έκδοση του τίτλου και περίμενα με ανυπομονησία το πρώτο του DLC ώστε να ταξιδέψω και πάλι στον σκοτεινό του κόσμο. Ο λόγος φυσικά για το Dark Souls III: Ashes of Ariandel.

Ήταν πάρα πολύ μικρό και το περιεχόμενο του ήταν ελάχιστο όπως ανέφερα χαρακτηριστικά και στο Review του. Ελπίζω το δεύτερο και τελευταίο DLC του Dark Souls III να είναι αυτό που αξίζει να έχει αυτή η επική σειρά και το τελευταίο ταξίδι μας στον μαγικό κόσμο του Lothric να μας μείνει αξέχαστο. 

giokoΧρήστος Γιόκοτος

Αυτό ήταν λοιπόν και το 2016. Μια “not bad” gaming χρονιά, κατά την οποία είδαμε καλούς αλλά και απαράδεκτους τίτλους. Είδαμε πολλά υποσχόμενους τίτλους να πιάνουν πάτο και outsiders να πιάνουν κορυφή. Σε γενικές γραμμές, ωστόσο, τα καλά ήταν περισσότερα από τα κακά. Overwatch, Pokemon GO/Sun & Moon, Ratchet & Clank (dat nostalgia) ήταν, για εμένα, από τις κορυφαίες κυκλοφορίες, αλλά…

Το 2016 αγάπησα το…

Uncharted 4: A Thief’s End. Από τα trailer ακόμη, όπως και τα αρκετά gameplay βίντεο που δόθηκαν στη δημοσιότητα πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού, φάνηκε για το τι έπος μιλάμε. Και δεν απογοήτευσε. Ούτε στο ελάχιστο. Το Uncharted 4 είναι το τέλος που όλες οι ιστορίες θέλουν να έχουν. Μια από τις καλύτερες αποκλειστικές σειρές της Sony και αριστούργημα της Naughty Dog.

Άψογος τεχνικός τομέας, με ρεαλιστικό περιβάλλον και εξαιρετικό soundtrack, δράση, περιπέτεια και φυσικά τον κορυφαίο Nathan Drake. Επίσης, και επειδή εν έτει 2016 δυστυχώς αυτό πρέπει να αναφέρεται, η έλλειψη bugs, fps drops και γενικά προβλημάτων την ημέρα κυκλοφορίας του παιχνιδιού, όπως και μετέπειτα, είναι και το κερασάκι στην τούρτα για το καλύτερο παιχνίδι του 2016, κατά την άποψή μου.

Το 2016 μίσησα το…

…No Man’s Sky. Ήθελα να πιστέψω. Προσπάθησα να πιστέψω. Σταμάτησα να πιστεύω. Το hype και οι ψευδείς δηλώσεις και υποσχέσεις της Hello Games κατάφεραν να πείσουν κι εμένα ότι το καλοκαίρι του 2016 θα δούμε ένα από τα καλύτερα και πιο πρωτότυπα παιχνίδια των τελευταίων χρόνων. Σκεφτόμουν μάλιστα να αγοράσω day 1 το παιχνίδι και το περίμενα πως και πως. Multiplayer με πεντάκις εκατομμύριο πλανήτες, άλλα τόσα όντα, οικοσυστήματα, το ένα, το άλλο και στο τέλος τι είδαμε..;

Ο μύθος του multiplayer καταρρίφθηκε τις πρώτες ημέρες κιόλας, τα πλάσματα έμοιαζαν περισσότερο να δανείζονται χαρακτηριστικά από… σεξουαλικά βοηθήματα, και τα προβλήματα σταθερότητας σε κονσόλες και PC ήταν αμέτρητα. Με λίγα λόγια, flop of the year όχι αυτό καθαυτό το No Man’s Sky, αλλά η όλη στάση και συμπεριφορά της Hello Games.

makisΜάκης Καλόστος 

Το 2016 θεωρώ πως ήταν μια άσχημη χρονιά σε όλα τα επίπεδα, εκτός από το gaming. Ευτυχώς δηλαδή, γιατί είχαμε να ξεχαστούμε και λίγο, με τίτλους όπως το Uncharted 4, The Division, Dark Souls 3 και άλλα πολλά. Για μένα η χρονιά αυτή μου αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση και περιμένω με ανυπομονησία να δω το 2017 τι θα μας δώσει.

Το 2016 αγάπησα το…

Uncharted 4: A Thief’s End. Εντάξει εύκολο ήταν αυτό. Δε χρειάστηκε καν να μπω στον κόπο να ψάξω. Fan της σειράς από το πρώτο Uncharted που βγήκε στο PS3. Δε θα μπορούσε να με συγκινήσει άλλο παιχνίδι, για το 2016. Η τελευταία πράξη του Nathan Drake, ήταν μεγαλειώδης, με καταιγιστική δράση, ωραία γραφικά και εφέ, ενώ το σενάριο για άλλη μια φορά ήταν ένα από τα ατού του παιχνιδιού. Πιστεύω πως το τέταρτο κομμάτι της σειράς ήταν το καλύτερο και ελπίζω να σκεφτούν εκεί στη Naughty Dog και για μια συνέχεια με τον Nate.

Το 2016 μίσησα το… 

…Pro Evolution Soccer 2017. Αν και θεωρώ πως το Pro είναι από τα καλύτερα ποδοσφαιράκια στις κονσόλες, φέτος ειδικά με απογοήτευσε. Ο βασικός λόγος της απογοήτευσης αυτής ήταν πως για να παίξεις το Pro ολοκληρωμένο (με εμφανίσεις, ονομασίες και γήπεδα) πρέπει να κατεβάσεις τα patch. Και εντάξει να έχεις PC, αν έχεις PS4 θα πρέπει να τα περάσεις σε στικάκι και μετά στην κονσόλα. Μεγάλο φάουλ από την KONAMI, κατά την προσωπική μου άποψη, μιας και αφού σκας το 60αρι θες και πόσο καιρό να κατεβάσεις τις ομάδες για να παίξεις κανονικά το παιχνίδι.

Κωνσταντίνος Ζαγγανάς

Με την φετινή χρονιά να φτάνει στο τέλος, εμείς οι φίλοι του gaming έπρεπε να κάνουμε τον απολογισμό μας. Προσωπικά θα θεωρούσα πως το 2016 δεν ήταν ούτε απ’ τις καλύτερες αλλά κι ούτε απ’ τις χειρότερες gaming χρονιές. Φέτος είχαμε ένα μεγάλο πλήθος από games που ανάμεσα τους βρίσκαμε αριστουργήματα από μικρά και μεγάλα studios αλλά έναν τεράστιο αριθμό από μετριότητες και απογοητεύσεις. Πλέον περιμένω με ανυπομονησία την νέα χρονιά να δω τι θα μας δώσει.

Το 2016 αγάπησα το…

Firewatch. Αμφιταλαντευόμουν ανάμεσα σε αυτό και το Watch Dogs 2, και τελικά επέλεξα το Firewatch. “Γιατί αυτά τα δύο;” Θα σας απαντήσω, σε αυτά τα δύο βρήκα πολύ ενδιαφέροντα πολιτικά και κοινωνικά μηνύματα που ο καθένας μας αξίζει να δεχθεί. Ίσως στα παιχνίδια να μην είναι το απαραίτητο συστατικό κάτι τέτοιο αλλά σε μια εποχή που έχουμε υπερκορεσμό από games με όμορφα γραφικά, επικές μάχες και σύγχρονους μηχανισμούς αυτό το στοιχείο φαίνεται να βρίσκεται σε έλλειψη.

Κατέληξα λοιπόν στο Firewatch, καθώς ήταν αυτό που κατάφερε να μου φέρει στην επιφάνεια πολλά και πολύπλοκα συναισθήματα και ένστικτα όπως αυτό της επιβίωσης και της απώλειας αλλά μου προσέφερε και πολλές στιγμές αγωνίας και φόβου. Την τελική μου απόφαση την πήρα σκεπτόμενος πως δημιουργήθηκε από ένα μικρό studio –κάτι που το εκτιμώ ιδιαίτερα- αλλά και για τον λόγο ότι διατήρησε αξιοπρεπή τον τεχνικό του τομέα ανάμεσα σε έναν τεράστιο ανταγωνισμό, και φυσικά την χαμηλή του τιμή.

Κλείνοντας το μόνο που έχω να κάνω είναι να σας το συστήσω να το παίξετε.

Το 2016 μίσησα το…

Mafia III. Με τις αναμνήσεις από το Mafia ΙΙ κάπως ισχνές αλλά παράλληλα ευχάριστες, και σε συνδυασμό με τα αποστομωτικά trailer της E3 η ανυπομονησία που είχα για το Mafia III ήταν κάτι παραπάνω από μεγάλη. Με μια εκπληκτική εισαγωγή και 30 με 40 υπέροχα πρώτα λεπτά είχα την αίσθηση -πού τελικά ήταν ψευδής- πως το δημιούργημα της 2K Games θα κονταροχτυπηθεί με τους δυνατότερους τίτλους του 2016 για “Παιχνίδι της χρονιάς”.

Η συνέχεια… με δυσκολία θα αντέξω να σας την περιγράψω. Το Mafia με κατάφερε να γίνει μία μίξη του πρώτου Watch Dogs, με Assassins Creed Unity και με μία δόση Saints Row IV. Το ίδιο, το ίδιο και ξανά το ίδιο μοτίβο στις αποστολές που ανέθεταν στον πρωταγωνιστή μας. Οδήγησε, σκότωσε, καθάρισε… εε βαρέθηκα… Επιπλέον ο τεχνικός τομέας του παιχνιδιού δεν μπορώ να χαρακτηρίσω αν ήταν για γέλια ή για κλάματα, φωτισμοί από άλλη δεκαετία με το φως του ήλιου να αναβοσβήνει σαν το χαλασμένο πορτατίφ της γιαγιάς μου, σύστημα stealth που δε λειτουργούσε και τέλος, μια οδήγηση χιλιόμετρα από το ρεαλιστικό.

Φτάνουν λοιπόν αυτά για να με κάνουν να μισήσω πολύ ; Η απάντηση είναι όχι, τα παραπάνω έχουν καταντήσει να είναι συνηθισμένα, το κερασάκι στην τούρτα λοιπόν το έβαλε το Story του παιχνιδιού, όχι γιατί ήταν κακό αλλά γιατί απεναντίας το λάτρεψα ! Αυτό που με εξόργισε λοιπόν ήταν που οι developers του παιχνιδιού χαντάκωσαν ένα απίστευτο σενάριο μέσα σε ένα σχεδόν απροσέγγιστο gameplay, γι αυτό λοιπόν θα το κατατάξω σαν τη μεγαλύτερη απογοήτευση μου για το 2016.

nikolasΝικόλας Διαμαντής

Το 2016 ήταν η καλύτερη gaming χρονιά που έχω βιώσει μέχρι στιγμής. Μιλάμε σίγουρα για την καλύτερη χρονιά της τρέχουσας γενιάς, μέχρι στιγμής, και νομίζω πως οι περισσότεροι συμφωνείτε μαζί μου. Φέτος είχαμε πολλές μεγάλες κυκλοφορίες όπως το Uncharted 4, το Dark Souls III, το Overwatch και πολλά άλλα. Βέβαια φέτος ξεχώρισαν τα indies, με το Ιnside και το Firewatch να λαμβάνουν αποθεωτικά σχόλια από την κοινότητα. Ευχόμαστε το 2017 να είναι μια ακόμα καλύτερη χρονιά, μιας και η βιομηχανία έχει λύσει τα προβλήματα του hardware και επικεντρώνεται σ’ αυτά που έχουν πραγματική σημασία, τα παιχνίδια.

Υ.Γ.: Το 2017 θα είναι η χρονιά της μεγάλης επιστροφής. Η Nintendo επιστρέφει δυνατότερη από ποτέ.

Το 2016 αγάπησα το

The Last Guardian. Ο πνευματικός διάδοχος των ICO και Shadow of the Colossus κυκλοφόρησε επιτέλους, μετά από εννέα χρόνια αναμονής. Το παιχνίδι είναι απολαυστικό σε κάθε καρέ του, παρά τα προβλήματά που αντιμετωπίζει στον τεχνικό τομέα. Ο Trico συμπεριφέρεται σαν να είναι ένα αληθινό ζώο ενώ η αφήγηση από το παιδάκι είναι υποδειγματική. Μιλάμε για ένα παιχνίδι, το οποίο όσοι δείξαμε την κατάλληλη υπομονή στην αρχή και στη συνέχεια αφεθήκαμε στον μαγευτικό κόσμο του, μας χάρισε μοναδικές στιγμές, τις οποίες δύσκολα θα ξεχάσουμε.

Το 2016 μίσησα το…

Far Cry Primal. Δεν ξέρω για ποιο λόγο είχα προσδοκίες για αυτό το παιχνίδι, το μόνο σίγουρο είναι ότι με απογοήτευσε, και για τη συνέχεια του franchise αλλά και για την πολιτική της εταιρείας. Μετά το αγαπημένο Far Cry 4 η Ubisoft ανακοινώνει τον επόμενο τίτλο της σειράς, ο οποίος θα διαδραματίζεται στην νεολιθική εποχή. Όντας λάτρης εκείνης της εποχής, ο ενθουσιασμός μου για το παιχνίδι, είχε φτάσει στα ύψη. Δυστυχώς το παιχνίδι αποδείχθηκε reskin του Far Cry 4 χωρίς καμία σημαντική αλλαγή. Όχι μόνο δεν πήγε την σειρά ένα βήμα παραπέρα (όχι από θέμα σεναρίου), αλλά απομάκρυνε και το κοινό που είχαν κερδίσει τα προηγούμενα παιχνίδια. Ubisoft λυπάμαι, αλλά καμία ελπίδα…

katoΝίκος Κατόγλουabelale

Related posts

Βοηθήστε μας να φέρουμε το Lootcrate στην Ελλάδα

Άκης Μαύρος

Δείτε την καυτή Galina να ποζάρει ως Ciri από το The Witcher 3

Ανακοινώθηκε το Dark Souls Trilogy Box

Άκης Μαύρος

7 comments

RubyGaming 30/12/2016 at 14:09

αχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα νταξ πέθανα! Εγώ παιδιά αγάπησα το The Division και μίσησα το Deus Ex το βρήκα τέρμα βαρετό..

Giannis Panagopoulos 30/12/2016 at 14:32

ΧΑχαχχαχαχαχα, Εγώ αγάπησα Uncharted 4 και FFXV και μίσησα το Homefront

Siderokefalos 30/12/2016 at 14:51

Επικο το silver alert! Καταπληκτικο αρθρο και μπραβο στην ιδεα και στην υλοποιηση της… Βλεπουμε οτι το uncharted 4 εχει τη τιμητικη του παλι ( οχι οτι ειναι κακο απεναντιας μαλιστα! ) .. Δυστηχως η χρονια για μενα ηταν στρατος και τιποτα αλλο οποτε απο του χρονου θα καουν ολα αυτα… Πολυ θετικο οτι ηταν αρεστα τα firewatch και the last guardian…. Επισης @datpong θελω να σταθω στα δικα σου.. Βρηκες καλο το far cry 4? πιστευω οτι ηταν πολυ μετριο εως και ασχημο και κακα τα ψεματα δεν φανηκε ανταξιο του 3ου.Για να μην μπω για τα τελη του τα οποια ηταν αισχρα το λιγοτερο( αλλα εν μερει ρεαλιστικα).. Για το primal ημουν σιγουρος οτι ηταν κοπια με μερικα mechanics προστιθεμενα…Ομως ανεφεραν οτι απο ιστορια ηταν αρκετα καλο…

Stavros 01/01/2017 at 19:16

Εγώ αγάπησα Overwatch και βασικα δεν υπήρχε game που να μισησα

Marilena 02/01/2017 at 17:14

Αγάπησα uncharted!!! <3

Νίκος Κατόγλου 03/01/2017 at 18:17

Τελικά βρέθηκα μόνος μου 😉 Γύρισα και είμαι εδώ 😉

Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά σε όλους 😉

Άκης Μαύρος 03/01/2017 at 18:33

και την εκπομπή που κλείσαμε στην Νικολούλη την ερχόμενη Πέμπτη θα την ακυρώσουμε τώρα ρε Κατόγλου;

Leave a Comment

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More

Login

Do not have an account ? Register here
X

Register